14/12/12
VISITA Á GRANXA KIRIKO
O 30 de novembro, os nenos e nenas do 3º ciclo fomos a unha saída escolar á "Granxa Kiriko", en Fornelos de Montes.
Alí había varias monitoras que nos explicaron o que iamos facer durante o día e mesturáronnos cos nenos do colexio de Poio en diferentes grupos.
Había tres probas: tiro con arco, un xogo de preguntas de animais en perigo de extinción e cruzar un río falso esquivando as bolas de papel do equipo contrario.
Despois de xantar, tivemos tempo libre para xogar.
Ao final, as monitoras ensináronnos os distintos animais da granxa: coellos, galiñas moi raras, aves rapaces, cabras ananas, burros, cabalos, un furón e un mapache, e ata dous porcos vietnamitas.
Pasámolo moi ben, é un lugar estupendo para disfrutar da natureza.
VISITA Á GRANXA KIRIKO
O 30 de novembro, os nenos e nenas do 3º ciclo fomos a unha saída escolar á "Granxa Kiriko", en Fornelos de Montes.
Alí había varias monitoras que nos explicaron o que iamos facer durante o día e mesturáronnos cos nenos do colexio de Poio en diferentes grupos.
Había tres probas: tiro con arco, un xogo de preguntas de animais en perigo de extinción e cruzar un río falso esquivando as bolas de papel do equipo contrario.
Despois de xantar, tivemos tempo libre para xogar.
Ao final, as monitoras ensináronnos os distintos animais da granxa: coellos, galiñas moi raras, aves rapaces, cabras ananas, burros, cabalos, un furón e un mapache, e ata dous porcos vietnamitas.
Pasámolo moi ben, é un lugar estupendo para disfrutar da natureza.
09/02/12
Visitamos A Coruña
Logo de merendar no paseo marítimo, chegamos á Domus, un museo "macanudo". No primeiro andar había cousas moi variadas, dende un cadro da Mona Lisa feito de fotos, case 10000, ata aparatos para ver o noso rendemento físico. No 2º andar, dedicado á vista, ó cerebro... xogamos a un xogo de mover unha bola coa mente.
No 3º andar tiñamos o resto dos sentidos e o aparato locomotor. O que máis me gustou nese andar foi a bici, que pedaleabas e un esquelete movíase.
No 4º andar, non tiven tempo de ver nada porque tiñamos que comer.
Despois de comer vimos unha peli de WWF sobre a nosa intervención nos ecosistemas mundiais. Logo de ver esta peli marchamos a Cangas outra vez.
Manel
Visita á Domus:
Visita ó Acuarium Finisterrae:
Visitamos A Coruña
Logo de merendar no paseo marítimo, chegamos á Domus, un museo "macanudo". No primeiro andar había cousas moi variadas, dende un cadro da Mona Lisa feito de fotos, case 10000, ata aparatos para ver o noso rendemento físico. No 2º andar, dedicado á vista, ó cerebro... xogamos a un xogo de mover unha bola coa mente.
No 3º andar tiñamos o resto dos sentidos e o aparato locomotor. O que máis me gustou nese andar foi a bici, que pedaleabas e un esquelete movíase.
No 4º andar, non tiven tempo de ver nada porque tiñamos que comer.
Despois de comer vimos unha peli de WWF sobre a nosa intervención nos ecosistemas mundiais. Logo de ver esta peli marchamos a Cangas outra vez.
Manel
Visita á Domus:
Visita ó Acuarium Finisterrae:
13/10/11
Saída á praia
O día 11 de outubro fixemos unha saída á praia de Rodeira. Primeiro estivemos buscando cunchas e rochas, tamén atopamos un caparazón de cangrexo e unhas pinzas. Cando rematamos merendamos, máis tarde xogamos na pista de esqueit e a min se me foi a pelota ao río.
Saída á praia
O día 11 de outubro fixemos unha saída á praia de Rodeira. Primeiro estivemos buscando cunchas e rochas, tamén atopamos un caparazón de cangrexo e unhas pinzas. Cando rematamos merendamos, máis tarde xogamos na pista de esqueit e a min se me foi a pelota ao río.
11/06/11
Excursión ás Illas Cíes
Primeiro Paula e Marta explicáronnos sobre un panel como se chamaban as diferentes partes das Illas: realmente son 3 illas, a do sur, a do medio e a do norte. Faláronnos sobre os ecosistemas das illas, sobre a súa flora e a súa fauna. Tamén nos fixeron fincapé nas normas que todas as persoas deben respectar para coidar o parque nacional.
A primeira explicación que nos deu Paula foi sobre o ecosistema das dunas, que posúe unha fauna e unha flora específica. As dunas, xunto co bosque autóctono, o monte de eucalipto, o monte baixo e os cantís son os ecosistemas fundamentais das Illas.
Xa camiño do Alto do Príncipe atopamos unha vagoada que aínda conserva especies do que podía ser o bosque autóctono. Hoxe en día toda a illa está invadida polo eucalipto, que como todos sabemos son orixinais de Australia, e que foron mandados plantar alá polos anos 1960 polo ditador Franco.
Un pouco máis arriba desa vagoada atopamos outra pequena zona de bosque autóctono, onde había exemplares de carballos, castiñeiros, bidueiros, ameneiros, salgueiros e outras especies.
Chegamos así ao último tramo de subida ata o Alto do Príncipe, xa na cara oeste da Illa, e nun lugar víanse os efectos do vento nordés sobre as follas dunhas árbores que estaban máis secas ca verdes. Paula díxonos que do outro lado do mar estaba América e que poderiamos atoparnos de fronte coa estatua da liberdade.
Xa moi preto do Alto do Príncipe había un ecosistema de monte baixo, onde abunda o toxo, e que ten como fauna máis representativa os coellos, ratos, serpes, e tamén se atopan aves de presa como os miñatos, os azores e os falcóns peregrinos.
Nesa mesma zona vimos unha trampa para visóns, pois resulta que estes animais, que non son autóctonos das Illas, conseguiron chegar a elas nadando desda a costa, despois de fuxiren das granxas onde os crían para facer abrigos de peles, e causan moito dano nos ecosistemas naturais das Illas.
Finalmente chegamos ao mirador do Alto do Príncipe, xusto enriba dos cantís, que son o ecosistema ideal para as gaivotas e os cormoráns. Xusto no borde dos cantís hai unha rocha con forma de cunca, que se chama a cadeira da raíña, e alí posamos todos para unha foto de grupo.
Dende alí puidemos ver unhas vistas fabulosas das Illas, especialmente da Illa do sur, da praia de Rodas, da zona de acampada e do monte do Faro.
Xusto ao pé do monte do Faro, na zona de cantís, vimos furnas, que son unha especie de covas onde crían os cormoráns. Tamén vimos gaivotas aniñando os seus ovos, pois agora é época de cría.
Xa de regreso á zona de acampada aínda puidemos ver un lagarto arnal que quedou posando para todos nós.
Antes de xantar fumos darnos un baño á praia de Rodas, e foi xenial. A auga estaba fresca, pero non houbo quen se resistise a non probala, incluso o profe Antonio!
E aínda vimos moitas máis cousas interesantes, como un barco veleiro de 4 paos fondeado na ría, un cormorán que se mergullaba e pescaba peixes ao lado da nosa zona de baño, unhas pombas torcaces, etc... que podedes ver pinchando na imaxe de abaixo.
| Illas Cíes 2011 |
So queda dicir que despois do xantar regresamos no barco e fartámonos de cantar e de facer as ondas e monumentos a todos os compañeiros e aos profes. Esta excursión foi xenial!!!
PARA SEGUIR APRENDENDO...
1. Se foses un/unha guía das Illas Cíes, que dúas ou tres cousas destacarías para contarlles aos nenos/as do grupo que che tocase levar?
2. Fai un esquema ou cadro-resumo de dobre entrada cos diferentes ecosistemas que atopamos nas Illas e as características de cada un en canto a flora, fauna e lugares onde se atopa.
3. Que valoras máis de todo o que existe no ambiente natural das Illas Cíes? Se foses a persoa responsable do Parque, que medidas proporías para a súa conservación?
Excursión ás Illas Cíes
Primeiro Paula e Marta explicáronnos sobre un panel como se chamaban as diferentes partes das Illas: realmente son 3 illas, a do sur, a do medio e a do norte. Faláronnos sobre os ecosistemas das illas, sobre a súa flora e a súa fauna. Tamén nos fixeron fincapé nas normas que todas as persoas deben respectar para coidar o parque nacional.
A primeira explicación que nos deu Paula foi sobre o ecosistema das dunas, que posúe unha fauna e unha flora específica. As dunas, xunto co bosque autóctono, o monte de eucalipto, o monte baixo e os cantís son os ecosistemas fundamentais das Illas.
Xa camiño do Alto do Príncipe atopamos unha vagoada que aínda conserva especies do que podía ser o bosque autóctono. Hoxe en día toda a illa está invadida polo eucalipto, que como todos sabemos son orixinais de Australia, e que foron mandados plantar alá polos anos 1960 polo ditador Franco.
Un pouco máis arriba desa vagoada atopamos outra pequena zona de bosque autóctono, onde había exemplares de carballos, castiñeiros, bidueiros, ameneiros, salgueiros e outras especies.
Chegamos así ao último tramo de subida ata o Alto do Príncipe, xa na cara oeste da Illa, e nun lugar víanse os efectos do vento nordés sobre as follas dunhas árbores que estaban máis secas ca verdes. Paula díxonos que do outro lado do mar estaba América e que poderiamos atoparnos de fronte coa estatua da liberdade.
Xa moi preto do Alto do Príncipe había un ecosistema de monte baixo, onde abunda o toxo, e que ten como fauna máis representativa os coellos, ratos, serpes, e tamén se atopan aves de presa como os miñatos, os azores e os falcóns peregrinos.
Nesa mesma zona vimos unha trampa para visóns, pois resulta que estes animais, que non son autóctonos das Illas, conseguiron chegar a elas nadando desda a costa, despois de fuxiren das granxas onde os crían para facer abrigos de peles, e causan moito dano nos ecosistemas naturais das Illas.
Finalmente chegamos ao mirador do Alto do Príncipe, xusto enriba dos cantís, que son o ecosistema ideal para as gaivotas e os cormoráns. Xusto no borde dos cantís hai unha rocha con forma de cunca, que se chama a cadeira da raíña, e alí posamos todos para unha foto de grupo.
Dende alí puidemos ver unhas vistas fabulosas das Illas, especialmente da Illa do sur, da praia de Rodas, da zona de acampada e do monte do Faro.
Xusto ao pé do monte do Faro, na zona de cantís, vimos furnas, que son unha especie de covas onde crían os cormoráns. Tamén vimos gaivotas aniñando os seus ovos, pois agora é época de cría.
Xa de regreso á zona de acampada aínda puidemos ver un lagarto arnal que quedou posando para todos nós.
Antes de xantar fumos darnos un baño á praia de Rodas, e foi xenial. A auga estaba fresca, pero non houbo quen se resistise a non probala, incluso o profe Antonio!
E aínda vimos moitas máis cousas interesantes, como un barco veleiro de 4 paos fondeado na ría, un cormorán que se mergullaba e pescaba peixes ao lado da nosa zona de baño, unhas pombas torcaces, etc... que podedes ver pinchando na imaxe de abaixo.
| Illas Cíes 2011 |
So queda dicir que despois do xantar regresamos no barco e fartámonos de cantar e de facer as ondas e monumentos a todos os compañeiros e aos profes. Esta excursión foi xenial!!!
PARA SEGUIR APRENDENDO...
1. Se foses un/unha guía das Illas Cíes, que dúas ou tres cousas destacarías para contarlles aos nenos/as do grupo que che tocase levar?
2. Fai un esquema ou cadro-resumo de dobre entrada cos diferentes ecosistemas que atopamos nas Illas e as características de cada un en canto a flora, fauna e lugares onde se atopa.
3. Que valoras máis de todo o que existe no ambiente natural das Illas Cíes? Se foses a persoa responsable do Parque, que medidas proporías para a súa conservación?
11/03/10
"Projects Done", de Cándida Höfer
Hoxe dez de marzo, os alumnos de sexto de primaria, fomos ao Museo do Marco a ver unha exposición chamada “Projects Done” de Candida Höfer e os seus arquitectos. A súa exposición reúne proxectos fotográficos feitos dende
"Projects Done", de Cándida Höfer
Hoxe dez de marzo, os alumnos de sexto de primaria, fomos ao Museo do Marco a ver unha exposición chamada “Projects Done” de Candida Höfer e os seus arquitectos. A súa exposición reúne proxectos fotográficos feitos dende
05/10/09
A Senda da auga, para pasear en familia

Se vos apetece pasear en familia ou dar unha volta en bicicleta, recomendámosvos A Senda da Auga.
É un roteiro de gran valor ecolóxico e natural. O seu percorrido amósanos infinidade de paisaxes: desde as terras de cultivo e núcleos poboados, ata zonas de bosque con distinta composición (piñeirais, carballeiras, eucaliptais e bosque ripícola asociado ós regatos)
Moi doado de percorrer, pois carece de pendentes, pode ser empregado por persoas non habituadas a camiñar longas distancias ou con mobilidade reducida.
A Senda da auga de Redondela correspóndese cun camiño accesorio á canle que transportaba auga desde o Encoro de Eiras (Concello de Fornelos de montes) para abastecer a cidade de Vigo.
A condución de auga atravesa os concellos de Fornelos de Montes, Soutomaior, Pazos de Borbén e Redondela antes de chegar a Vigo. En Redondela percorre un total de 23 km por distintas parroquias.

Resulta un miradoiro excepcional da ría de Vigo, desde o cal pódese observar baixo unha perspectiva privilexiada a Enseada de San Simón (Rede Natura, 2001), a Península do Morrazo, as Illas Cíes, os Concellos de Pazo de Borbén e Soutomaior...
Animádevos! Paga a pena!!
Máis información sobre a Senda da Auga:
Inauguración da Senda da Auga
Ficha técnica da Rota da Auga
Un mestre e veciño de Saxamonde envíanos, moi amablemente, unha rigorosa proposta de saídas didácticas pola Senda da auga.
Dita proposta está centrada en catro rotas que rematan no espazo natural de Chans das Pipas, que pode desaparecer nun futuro próximo polo proxecto de construción dun Polígono industrial nesta zona.
Dirixida a Secundaria, comenta que pode ser adaptada parcialmente a Primaria.
(Prólogo da publicación "Por Saxamonde. Posibilidades dunha saída didáctica")
Este é o enderezo para coñecer a proposta didáctica:
http://issuu.com/saxamonde/docs/por_saxamonde._posibilidades_dunha_sa_da_did_ctica
Tamén nos envía información sobre as actividades que está a levar a cabo o Colectivo veciñal anti-polígono Mos-Redondela.
Este é o seu blog:
http://nonopoligono.blogspot.com/
A Senda da auga, para pasear en familia

Se vos apetece pasear en familia ou dar unha volta en bicicleta, recomendámosvos A Senda da Auga.
É un roteiro de gran valor ecolóxico e natural. O seu percorrido amósanos infinidade de paisaxes: desde as terras de cultivo e núcleos poboados, ata zonas de bosque con distinta composición (piñeirais, carballeiras, eucaliptais e bosque ripícola asociado ós regatos)
Moi doado de percorrer, pois carece de pendentes, pode ser empregado por persoas non habituadas a camiñar longas distancias ou con mobilidade reducida.
A Senda da auga de Redondela correspóndese cun camiño accesorio á canle que transportaba auga desde o Encoro de Eiras (Concello de Fornelos de montes) para abastecer a cidade de Vigo.
A condución de auga atravesa os concellos de Fornelos de Montes, Soutomaior, Pazos de Borbén e Redondela antes de chegar a Vigo. En Redondela percorre un total de 23 km por distintas parroquias.

Resulta un miradoiro excepcional da ría de Vigo, desde o cal pódese observar baixo unha perspectiva privilexiada a Enseada de San Simón (Rede Natura, 2001), a Península do Morrazo, as Illas Cíes, os Concellos de Pazo de Borbén e Soutomaior...
Animádevos! Paga a pena!!
Máis información sobre a Senda da Auga:
Inauguración da Senda da Auga
Ficha técnica da Rota da Auga
Un mestre e veciño de Saxamonde envíanos, moi amablemente, unha rigorosa proposta de saídas didácticas pola Senda da auga.
Dita proposta está centrada en catro rotas que rematan no espazo natural de Chans das Pipas, que pode desaparecer nun futuro próximo polo proxecto de construción dun Polígono industrial nesta zona.
Dirixida a Secundaria, comenta que pode ser adaptada parcialmente a Primaria.
(Prólogo da publicación "Por Saxamonde. Posibilidades dunha saída didáctica")
Este é o enderezo para coñecer a proposta didáctica:
http://issuu.com/saxamonde/docs/por_saxamonde._posibilidades_dunha_sa_da_did_ctica
Tamén nos envía información sobre as actividades que está a levar a cabo o Colectivo veciñal anti-polígono Mos-Redondela.
Este é o seu blog:
http://nonopoligono.blogspot.com/
08/05/09
O Verbum
Saímos de clase nada máis chegar, chegou o autobús e montamos nel.
Ao chegar esperamos que viñera unha señora para que nos explicara as cousas do Scriptorium.
Abríronse as portas da exposición e viu un monxe que nos dixo que estabamos no ano 1.200 e ensinounos o seu escritorio, que comparado cos nosos era moi cutre e tiña unha pluma para escribir.
| De Fotos Verbum 2009 |
Escribían medio vertical e cunha letra antiga e rara; e as maiúsculas de cada capítulo facíanas en cores e moi grandes.
Despois fomos a unha sala onde fixemos unha actividade: Déronnos un papel e nós por riba pintabamos unhas letras claras cun pau.
Logo viu unha monitora e levounos a unha sala de palabras onde: vimos o abecedario Braille, puxéronnos uns cascos cuns tubos para comprobar de onde viña o son, fomos ver unha tele onde os compañeiros representaban profesións sen falar e nos tiñamos que adiviñalo, vimos e limos uns trabalinguas e o último que fixemos foi ver uns signos de escritura chinos, xaponeses, exipcios…
Despois fomos ao parque merendar, xogar e voltamos ao cole.
2º ciclo de primaria
O Verbum
Saímos de clase nada máis chegar, chegou o autobús e montamos nel.
Ao chegar esperamos que viñera unha señora para que nos explicara as cousas do Scriptorium.
Abríronse as portas da exposición e viu un monxe que nos dixo que estabamos no ano 1.200 e ensinounos o seu escritorio, que comparado cos nosos era moi cutre e tiña unha pluma para escribir.
| De Fotos Verbum 2009 |
Escribían medio vertical e cunha letra antiga e rara; e as maiúsculas de cada capítulo facíanas en cores e moi grandes.
Despois fomos a unha sala onde fixemos unha actividade: Déronnos un papel e nós por riba pintabamos unhas letras claras cun pau.
Logo viu unha monitora e levounos a unha sala de palabras onde: vimos o abecedario Braille, puxéronnos uns cascos cuns tubos para comprobar de onde viña o son, fomos ver unha tele onde os compañeiros representaban profesións sen falar e nos tiñamos que adiviñalo, vimos e limos uns trabalinguas e o último que fixemos foi ver uns signos de escritura chinos, xaponeses, exipcios…
Despois fomos ao parque merendar, xogar e voltamos ao cole.
2º ciclo de primaria
15/12/08
Visita ao museo da Fundación Pedro Barrié de la Maza
O PASADO MÉRCORES 26 DE NOVEMBRO, OS NENOS/AS DE 4 E 5 ANOS ESTIVEMOS EN VIGO VISITANDO A EXPOSICIÓN SOBRE O FOTÓGRAFO PAUL STRAND QUE PRESENTABA A FUNDACIÓN PEDRO BARRIÉ DE LA MAZA.
NA EXPOSICIÓN, ADEMAIS DE ADMIRAR MOITAS FOTOGRAFÍAS DESTE AUTOR, DESCUBRIMOS COMO ERAN AS CÁMARAS DE FOTOS ANTIGAS E COMO SE FACÍA O PROCESO DO REVELADO. TAMÉN FIXEMOS UNHA ACTIVIDADE MOI DIVERTIDA NA QUE DESPOIS DE PINTAR SOBRE UNHA PLACA DE CRISTAL, REVELAMOS OS NOSOS DEBUXOS E TROUXEMOS PARA A CASA AS NOSAS FOTOGRAFÍAS NUN PEQUENO “PORTARRETRATOS” FEITO POR NÓS.
FOI UNHA MAÑÁ MOI ENTRETIDA, NA QUE PUIDEMOS APRENDER COUSAS INTERESANTES.
Visita ao museo da Fundación Pedro Barrié de la Maza
O PASADO MÉRCORES 26 DE NOVEMBRO, OS NENOS/AS DE 4 E 5 ANOS ESTIVEMOS EN VIGO VISITANDO A EXPOSICIÓN SOBRE O FOTÓGRAFO PAUL STRAND QUE PRESENTABA A FUNDACIÓN PEDRO BARRIÉ DE LA MAZA.
NA EXPOSICIÓN, ADEMAIS DE ADMIRAR MOITAS FOTOGRAFÍAS DESTE AUTOR, DESCUBRIMOS COMO ERAN AS CÁMARAS DE FOTOS ANTIGAS E COMO SE FACÍA O PROCESO DO REVELADO. TAMÉN FIXEMOS UNHA ACTIVIDADE MOI DIVERTIDA NA QUE DESPOIS DE PINTAR SOBRE UNHA PLACA DE CRISTAL, REVELAMOS OS NOSOS DEBUXOS E TROUXEMOS PARA A CASA AS NOSAS FOTOGRAFÍAS NUN PEQUENO “PORTARRETRATOS” FEITO POR NÓS.
FOI UNHA MAÑÁ MOI ENTRETIDA, NA QUE PUIDEMOS APRENDER COUSAS INTERESANTES.

